Sevilja

Sevilja, u kojoj danas živi preko 700 000 stanovnika, glavni je grad španske autonomne pokrajine Andaluzije. Poseban pečat ovom gradu daju tragovi različitih kultura koje su se na ovim prostorima smjenjivale kroz istoriju.

Vrijeme nastanka starog rimskog naselja Hispalis nije pouzdano utvrđeno. Pretpostavlja se da su naselje pod imenom Ispal osnovali Tartesosi (prvi stanovnici Andaluzije) još u VIII vijeku prije nove ere. Civilizacija Tartésica nestala je pod najezdom Kartagenjana, koji su zajedno sa Grcima i Feničanima naselili Španiju 500 godina prije nove ere.

Nakon rimskih osvajanja, Julije Cezar dodjeljuje oblasti Hispalis status kolonije pod nazivom Iulia Romula, a njeni stanovnici postaju rimski građani. U to vrijeme Hispalis je bio važan trgovački centar i glavni grad rimske provincije Betike.

Hispalis se nije uspio oduprijeti najezdi barbarskih plemena, te pada u ruke Vizigota. Čitav jedan vijek grad će biti poprište neprekidnih borbi između hrišćana i muslimana, a 712. godine definitivno ga zauzimaju Arapi i daju mu ime Isbiliya. Mauri su dugo vladali ovim prostorima, a za to vrijeme Sevilja je bila jedan od najvažnijih umjetničkih, kulturnih i trgovačkih centara srednjovjekovne Španije. Iz tog perioda potiče danas najpoznatiji istorijski spomenik u Sevilji, minaret Giralda. Nakon duge i uporne opsade, hrišćani 23. novembra 1248. zauzimaju grad, a kralj Fernando III od Kastilje proglašava ga svojom prijestolnicom.

Otkrićem Amerike Sevilja doživljava pravi preporod, zahvaljujući veoma značajnom strateškom položaju luke na rijeci Gvadalkivir. Kraljevski par Isabela i Fernando 1503. godine u Sevilji osnivaju glavnu trgovačku berzu preko koje se odvija trgovačka razmjena sa Amerikom. U to vrijeme, ovaj grad postaje jedan od najznačajnijih i najbogatijih gradova u Evropi.

U XVII vijeku Sevilja gubi ovo preimućstvo, jer grad Cadiz preuzima monopol u trgovini sa Amerikom. U narednim vijekovima Sevilja nije bila u centru historijskih zbivanja u Evropi, ali veze ovoga grada sa novim svijetom i dalje ostaju veoma jake.

Latinoamerička izložba 1929. i Svjetska izložba 1992. godine, kojom je obilježeno pet vijekova od otkrića Amerike, bile su presudne za modernizaciju Sevilje. Izgradnjom brze željeznice (AVE), autoputa i novog terminala na aerodromu San Pablo, Sevilja je kao moderan i otvoreni grad ponovo postala privlačan poslovni centar i u velikoj mjeri povratila značaj koji je nekada imala.

Dvanaestougaona Zlatna kula, koju su još u XIII vijeku sagradiili Almohadesi (Berberi iz Sjeverne Afrike), korištena je za čuvanje dragocjenosti koje su dolazile iz Amerike nakon kolonizacije. Prelijepi pejzaži i brojni spomenici iz prošlosti daju posebnu boju ovom gradu, pa tako i stih jedne španjolske pjesme kaže: “Seville tiene un color especial” (Sevilja ima posebnu boju). Građevina po kojoj je Sevilja sasvim sigurno prepoznatljiva u cijelom svijetu i koja predstavlja simbol grada je Giralda, veličanstveni toranj građen od 1184. do 1198. godine, za vrijeme vladavine Almohadesa. U XVI vijeku, 60 metara visoki minaret Giralda, koji je prvobitno bio sastavni dio džamije, dograđen je i postavljanjem zvona pretvoren u zvonik hrišćanske crkve.

Katedrala koja je u XV vijeku podignuta na ruševinama stare džamije jedna je od najljepših, a istovremeno i najveća katedrala u svijetu izgrađena u gotskom stilu. Ova građevina značajna je ne samo zbog svojih impresivnih dimenzija, već i zbog izuzetno vrijednih umjetničkih djela i mauzoleja Kristofora Kolumba koji se u njoj nalaze.

Pored ovoga u Sevilji se može vidjeti još mnogo zanimljivih mjesta. Onaj ko želi da osjeti pravi duh ovoga čarobnog grada u kojem su različite kulture ostavile svoje tragove, obavezno treba posjetiti Španski trg, Arenu za borbu s bikovima, Indijansku arhivu, crkvu Makarena i vrtove kraljice Marije Lujze.

Već vijekovima Velika nedjelja predstavlja najveći praznik u Sevilji. U toku te sedmice Cofradiosi (članovi bratovština) nose na svojim ramenima sakralne figure iz svojih crkava do Katedrale i nazad, kroz uske ulice grada, idući najkraćim mogućim putem. Figure koje nose vjernici predstavljaju različite faze muka, raspeća i iskrsnuća Isusa Hrista.

U osmodnevnim svečanostima Velike nedjelje učestvuje 57 bratovština čiji članovi nose 116 ogromnih sakralnih figura, iza kojih ide procesija u kojoj učestvuje najmanje 60 000 ljudi, a broj posmatrača penje se i do impresivne cifre od milion ljudi u najznačajnijim fazama proslave.

Nakon uragana koji je opustošio Sevilju 1842. godine i privredne stagnacije koja je zatim uslijedila, organizovanje sajma bila je prava “ekonomska injekcija” za gradsku privredu Alfonso X je još u XI vijeku odobrio da se u Sevilji organizuju dva sajma, aprilski i septembarski. Tokom nekoliko narednih vijekova tradicija je prekinuta, a obnovljena je 1847. kada je Izabela II ponovo otvorila sajam koji se i danas održava u parku San Sebastian. Nakon uragana koji je opustošio Sevilju 1842. godine i privredne stagnacije koja je zatim uslijedila, organizovanje sajma bila je prava “ekonomska injekcija” za gradsku privredu.

Od tada se svake godine u parku San Sebastian podiže na stotine raznobojnih šatora (sajamskih kućica), a Sevilja se pretvara u veliki zabavni park. Iako je sajam u početku bio mjesto na kojem se trgovalo, on je vremenom prerastao u manifestaciju koja na specifičan način prezentira život i običaje stanovnika Sevilje. Sajam je danas pravi društveni događaj, gdje se cijeli dan može uživati u jelu i piću ili plesati flamenco i sevillanas.