Perugia

Peruđa Bacio: doslovno poljubac. U ovom slučaju čokoladni poljubac, simbol ljubavi i romantike. Prvi put napravljene u Peruđi 1922. godine, ove male čokoladice dolaze u pakovanjima i oslikavaju čovjeka i ženu u zagrljaju zbog čega se ovi slasni čokoladni poljupci povezuju sa ljubavnicima širom svijeta. Ovaj poznati uzorak kreirao je italijanski dizajner Federico Seneca. Prema nekima, zagrljeni par u stvarnom životu su utjelovljavali Franco Buitoni, osnivač poznate fabrike tjestenine i Luisa Spagnoli, istaknuta modna kreatorica između dva svjetska rata. Buitoni i Spagnoli održavali su tajnu vezu, prije nego što su odlučili objelodaniti svoju ljubav prilično nekonvencionalnim putem: osmislilisu čokoladnu slasticu veličine jednog zalogaja u obliku ženskih grudi i nazvali je ‘Bacio Perugina’. Bacio znači poljubac, a ‘Perugina’ znači mala Peruđa, a što je lokacija tvornice za proizvodnju čokolade , sada u vlasništvu Nestle.’ ‘Baci’ se pokazao kao ključan faktor u uspjehu kojeg je postigla ‘Perugina’ tokom godina. 1939. godine Baci Perugina slastice pojavile su se na Svjetskom sajmu u New York-u.

Peruđu su osnovali Umbrijci tokom prahistorijskog perioda. Između IV i V vijeka prije Krista, grad su kolonizirali Etrušćani koji su vladali tim područjem Italije čineći Peruđu jednim od najvažnijih gradova u dolini rijeke Tibar. Padom u ruke Rimljana, Peruđa postaje žrtvom građanskog rata između Antonija i Ottaviana. Drugo pomenuti preuzima vlast nad gradom 40. godine prije Krista i daje mu novo ime : Augusta Perusia. Nakon pada Rimskog carstva, Peruđa biva uništena od strane Totile 547. g. Kasnije ulazi u sastav Vizantijskog carstva, da bi najzad postala snažna nezavisna grad-država priključena Papinskoj državi. XIV vijek okarakterisale su snažne borbe između plemstva (porodica Beccherini) i naroda (porodica Raspanti) i rat protiv pape koji je umbrijski grad želio za sebe. Rat je okončan Mirovnim ugovorom u Bolonji 1370. kada je Peruđa bila primorana da prizna vlast pape.

I u narednim vjekovima, za grad su se borile razne frakcije, čiji je najbolji primjer porodica Baglioni. Ova porodica je bila jedina koja se za vlast nad gradom borila protiv papinske države 1531. Godine 1540. Peruđa dolazi pod direktnu kontrolu papinske države, a papa Paulo III, naređuje podizanje “Rocca Paolina’, velike stijene iznad starog dijela grada kao simbol papinske vlasti nad gradom. Ova vladavina nastavila se do ujedinjenja Italije 1861.

Peruđa je krasan grad koji leži u centru Italije, u prelijepoj regiji Umbriji, znanoj kao “Zeleno srce Italije’.

To je drevni grad na brdu koji je očuvao prekrasni srednjovjekovni karakter u istorijskom centru

Peruđa je grad bogat umjetnošću, arhitekturom i historijskim znamenitostima, ali je takođe i grad nauke sa dva čuvena univerziteta i nekoliko muzičkih i likovnih akademija. Etrušćanske zidine grada, srednjovjekovne crkve, renesansne i barokne palače jos uvijek svjedoče o blistavoj prošlosti. Piazza IV Novembre, uz Duomo, je umjetnički centar grada. Ovaj trg je oduvijek bio urbani, politički centar u kojem se nalaze najljepše znamenitosti grada Peruđe. Bio je također glavni trg grada za vrijeme Etrušćana. Na ovom mjestu su se ukrštale glavne gradske ulice, a trg je bio i polazna tačka za pet glavnih prometnica koje su vodile prema izlazu iz grada tokom njegovog srednjovjekovnog razvoja. Jedno vrijeme trgom je dominirala biskupska tvrđava, ali je ista srušena kako bi se osigurao prostor za javne ustanove slobodnog grada.

Ovdje nalazimo Fontanu Maggiore, sa prekrasnim reljefi ma izrezbarenim u 13-tom vijeku.

Ovaj simbol grada Peruđe, nalazi se u središtu trga i smatra se jednom od najljepših fontana danas. Završena je između 1275 i 1278g. Fra Bevignate nadgledao je izgradnju, koju su izvodili skulptori Nikola (otac) i Giovanni (sin) Pisano. Fontana je sagrađena iz dva višeugaona bazena urađenim u bijelom i ružičastom kamenu, postavljenim jedan iznad drugog. Ova struktura je opet natkrivena, trećim, bronzanim bazenom sa tri bronzane nimfe koje drže urnu, iz koje teče voda. Kasnije su na fontanu postavljena četiri grifona, koji su zatim uklonjeni i sada se nalaze u Nacionalnoj umjetničkoj galeriji Umbrije. Paneli na donjem bazenu predstavljaju važne detalje iz Starog Zavjeta (zavođenje Adama od strane Eve i Samsona od strane Dalile). Osnivanje Rima, je također prikazano, kao i neka vrsta kalendara sa pripadajućim astrološkim znacima. Tu je i lav - simbol Gelfi frakcije, kojoj je Peruđa i pripadala.

Tokom srednjeg vijeka Italijom su vladale dvije struje, Gelfi koji su podržavali papinsko prisvajanje prava na svjetovnu vlast i Gibelini koji su vjerovali da svjetovna vlast treba biti u rukama Svetog rimskog cara. Dva orla zatvaraju krug i mogu navesti na pogrešan zaključak da predstavljaju simbol Svetog rimskog cara. S obzirom da je orao takođe simbol grada Pize, vjerovatnije je da ovi paneli predstavljaju u stvari potpis Giovannija Pisana. Gornji višeugaoni bazen stoji na 24 mala stuba, iznad kojih se nalazi po jedna statua. Statue predstavljaju likove mitološke priče o osnivanju Peruđe, a odnose se i na njenu političku i teritorijalu vladavinu. Solomon kao i drugi biblijski likovi su prikazani uključujući Mojsija, Ivana Krstitelja, arhanđela Mihaela i arhsveštenika Melchisedecha. Takođe je prikazana personifi kacija Rima, Crkve, Teologije te svetaca Petra i Paula.

U centru grada možemo vidjeti gotičku katedralu, i jednu od najljepših talijanskih srednjevjekovnih palača, ‘Palazzo dei Priori’.

Ova građevina ima asimetrično i nepravilno pročelje koje je nastalo kao rezultat raznih faza u kojima je građeno. Vanjski rub krova prvobitno je bio ukrašen kruništem i puškarnicama, simbolizirajući tako snagu slobodnog grada.

Kada je Peruđa pala u ruku papinske vojske, kruništa i puškarnice su uništene 1610. godine. Gornji dio tornja uništen je 1569. godine. Krunište i puškarnice koje danas vidimo na krovu nisu se ponovo pojavile prije 1860. god kada je došlo do ujedinjenja Italije. Na trećem spratu Palazzo dei Priori nalazi se Nacionalna umjetnička galerija Peruđe osnovana 1863. godine.

Nakon što je dugo vremena bila zatvorena zbog radova na restauraciji i ponovnog izlaganja djela, Galerija je ponovo otvorena u svoj svojoj veličini. Izložbe se organizuju hronološki i prema likovnim školama.

Galerija dokumentira razvoj slikarstva u Umbriji još od srednjovjekovnog perioda pa skoro do današnjih dana i sadrži nekoliko majstorskih djela italijanske umjetnosti između 13 i 18 vjeka. Nebrojena djela umjetnosti i arhitekture nalaze se širom grada, uključujući izvanredne freske i slike majstora poput Peruginoa, Pinturicchio, Guercino, Cara-vaggio, i Raphael.

Gallanga Stuart Palace, sagrađena u XVIII vijeku sjedište je Univerziteta za strance u Peruđi. Ovaj univerzitet osnovan je početkom XX vijeka i danas predstavlja jedan od najvažnijih centara studija italijanskog jezika i kulture za strane studente.

Corso Vannucci, glavna ulica u istorijskom dijelu grada vrvi zivotom. Godinama već, fakulteti i generacije studenata na univerzitetima, ljubitelji međunarodno proslavljenog Umbrian Jazz Festivala, kao i posjetioci gradskih muzeja svi su zajedno doprinjeli bogatoj i sjajnoj kulturi Peruđe. Golemo umjetničko i istorijsko blago i obrazovne mogućnosti, brojne umjetničke i kulturne izložbe i sigurno, prijateljsko okruženje čine Peruđu idealnim mjestom za istinsko upoznavanje Italije.

Hiljade ljudi svaki dan posjećuju dva poznata međunarodna festivala: Umbria Jazz i Eurochocolate

Umbria jazz Festival je prema mišljenju mnogih muzičara i ljubitelja jazz-a, najbolji festival ove vrste na svijetu. Veličanstven ambijent grada Peruđe, zadivljujući ambijenti poput Teatra Morlacchi i Giardini del Frontone, dvije scene na otvorenom, i talenti svjetskog glasa koji se okupljaju svake godine, čine Festival ispunjenjem sna svakog ljubitelja jazz-a. Tokom posljednjeg Festivala koji se održao od 11- 20. jula 2003. godine, u samo devet dana, preko 350 umjetnika (od kojih su neka slavna imena u svijetu jazz-a, nastupali su uživo na 30-tom Jazz Festivalu u Umbriji. Istorijska jezgra grada srce je Festivala euročokolade u Peruđi (koji se održava u mjesecu oktobru). Euročokolada Peruđa u nekoliko godina osvojio je simpatije ljudi potvrđujući se na taj način kao najpoznatiji festival čokolade i najposjećeniji festival u Italiji, čime je Peruđa postala glavni grad čokolade u Evropi. Devet dana glavni grad Umbrije transformiše se za tu priliku u veliku slastičarnu na otvorenom na radost svim gurmanima i robovima čokolade.

-------------------------------------------------------------------------------

Perugino

Najpoznatije ime koje se veže za umjetnost Peruđe je slikar Pietro Vannucci, u istoriji poznat kao ‘Il Perugino’. Rođen je u Citta’ della Pieve, blizu Peruđe 1445 godine, a umro 1523. godine u Peruđi. 1485 godine Perugino postaje počasni građanin grada Peruđe. Kratko vrijeme, smatran je najuspješnijim slikarom u Italiji. Papa Sixtus VI poziva ga 1485 godine u Rim kako bi dao svoj doprinos, zajedno sa drugim savremenicima svoga vremena, oslikavanju freski na zidovima Sistinske kapele. Upravo ovdje su nastala njegova najveća djela: Krist predaje ključeve Sv Petru, djelo koje se izdvaja od ostalih izuzetnom jasnoćom kompozicije. Njegove jednostavne, glomazne siluete daju ugođaj mira, tišine, duhovne predaje slične onoj koja se može osjetiti u oskudnom interijeru crkve građene u romaneskom stilu. Prije njega niko se nije tako uspješno koristio arhitekturom kao idealnim i racionalnim okruženjem za isticanjem proporcija i izbalansiranosti ljudskih fi gura. Kao i sama Umbrija, boje koje koristi Perugino odišu harmonijom, njegovi oblici su blagi, a njegove fi gure posjeduju osjećaj krajnje nepomućenosti i jednostavnosti. Njegova bolja djela uspostavljaju komunikaciju sa posmatračem. Perugino je slikao do samoga kraja. Njegov posljednje djelo, Djevica sa djetetom, završeno je nešto prije njegove smrti u 77. godini života, dugo nakon što se povukao i mogao živjeti od solidnih prihoda svoje škole. Ali Perugino je bio nemiran duh. Dok je ležao na samrti, taj čovjek koji je cijeli svoj život posvetio oslikavanju spokojnih životnih oblika i prigušenih boja kršćanskog vjerovanja, odbio je posljednju pomast. Želio je vidjeti šta će se desiti sa dušom nevjernika. Njegova najpoznatija djela čuvaju se u muzejima poput Luvra u Parizu, Muzeju grada Berlina, i Nacionalne galerije u Londonu. U Peruđi, možete pogledati i neka druga značajna djela poput ‘Adorazione dei Magi’ i ‘ Storie di San Bernardino’ (Pinacoteca).